Gevonden

'Gek hoor, als je in dit land de liefde predikt, word je als een zeikerd neergezet. Nee, maar als je flink zeikt, dan ben je iemand.' Nilgun Yerli (bron: Opzij)

Genoteerd

Zon laat z'n middaglicht schijnen over de stad. Ik fiets op de Overtoom, mijmerend over een jeugdvriend. En dan zie ik hem lopen. Op de stoep, vlakbij de zwerfsportwinkel, twee magere kerels in z'n kielzog. Kop vol krullen, tikje smoezelig. Twintig jaar straatleven achter de rug maar nog steeds good looking.

'He Mick-ieee', roep ik. Dezelfde jongensachtige grijns. Slinger aan het stuur, trap op de rem. 'He Marleentje, hoe is het met jou?' 'Zie je straks, man', wuift een van de twee magere kerels. Ze lopen verder. Fietsers en auto's flitsen langs maar hier op de stoep zetten we de tijd even stil voor een update. Mick kondigt een ander leven aan: hij 'wordt ook een dagje ouder'. Ik vertel over mijn verhuizing naar Slotervaart. En dan nemen we alle anderen door die al een tijdje in onze geheugens wonen.

Mick vertelt. Wapenfeiten, ontroerende feiten, onthutsende feiten. Over praktisch iedereen die ooit in Noord-Holland woonde en later wortel heeft geschoten in Amsterdam. Ik word er stil van. Dan neem ik afscheid. Zal ik die foto van vroeger mailen? Nee, geen mailadres. Geen gsm ook. Maar Mick weet alles. Zijn ogen en oren zijn altijd op straat.